همه چیز در مورد پولیش و ترمیم رنگ خودرو + فیلم آموزش پولیشکاری - کارواکس | carwax

پولیش خودرو

 

مقدمه :

 

خودرو یکی از ملزومات زندگی در دنیای مدرن و امروزی محسوب می شود و البته جزء وسایل با اهمیت از جنبه ظاهری و جنبه کاری به حساب می آید. تقریبا اکثر انسانها نسبت به خودروی خود توجه خاصی دارند به طوری که آن را نیز همانند جزئی از محیط زندگی خود می دانند و به تمیزی، زیبایی و سالم بودن خودروی توجه دارند و البته گاهی در مورد افرادی که به این موارد توجهی ندارند انتقاد نیز می کنند. در یک دنیای ایده آل دلیلی برای صدمات احتمالی به خودرو وجود ندارد اما متاسفانه ما در دنیای ایدآلی زندگی نمیکنیم و در هر زمان خودروی ما در معرض حملات محیطی مختلف و آسیب های انسانی قرار دارد که میتواند صدمات جزئی و یا جدی را به خودرو وارد آورد.

مبحث این مقاله کارواکس در مورد پولیش اتومبیل میباشد و شما با مطالعه این مطالب کاملا با روش کار پولیش آشنا خواهید شد و خواهید دانست که یک پولیش چگونه باعث براق شدن سطوح میشود و همچنین میتوانید به بهترین نحو و در بهترین زمان از پولیش استفاده نمایید و خودتان به بدرستی اقدام به پولیش کردن خودروی خودتان نمایید.

بطور معمول برخی از کارشناسان مصرف پولیش و واکس را به صورت دوره‌ای و زمان‌بندی شده بر روی خودرو پیشنهاد میکنند و همچنین به عنوان محافظ رنگ آن را یک ماده مصرفی در طول عمر یک خودرو می شمارند. به عنوان مثال اگر شما یک خودرو را سال ها در یک پارکینگ مناسب و دور از گرد و غبار و برف و باران و نور قرار دهید، هیچ آسیبی به رنگ آن نخواهد رسید و شاید تنها با یک شستشوی کامل مانند روز اول خودرو زیبا و درخشنده شود. اما در حالت عادی خودروی ما یا در حال حرکت در محیط خارج از پارکینگ می باشد و یا در گوشه ای از خیابان یا حیاط و یا پارکینگ متوقف شده است، در هر حال خودرو در معرض شرایط مختلف آب و هوایی و یا برخورد اجسام و... می باشد و به مرور رنگ خودرو شفافیت و براقی خود را از دست می دهد و یا آسیبهایی بر اثر ایجاد خطوط و یا ضربات احتمالی خواهد دید.

پولیش اتومبیل عوارض ایجاد شده روی رنگ را ترمیم میکند اما همیشه به یاد داشته باشید که معجزه نخواهد کرد، پولیش نمیتواند روی خودروی شما رنگ ایجاد کند اما میتواند رنگ های آسیب دیده را ترمیم کند اما به این شرط که ضخامت رنگ خودرو، برای لایه برداری مناسب باشد و زیر این رنگ آسیب دیده، رنگ سالمی وجود داشته باشد. در این مقاله ما به روش های پولیشکاری و ریکاوری رنگ متداول در دنیا میپردازیم هرچند روش ها و حداقل تبلیغات مختلفی در مورد انواع پولیشکاری در بازار ایران شنیده می شود از جمله پولیش لیزری خودرو که در بحث دیتیلینگ دنیا جایگاهی ندارند.

 

بیشتر بخوانید : پولیش لیزری خودرو ، پدیده نو یا دروغین در صنعت پولیش ایران ؟

 

در مرحله اول لازم است که در مورد انواع رنگها و لایه های مختلف رنگهای خودرو بیشتر بدانید:

به طور کلی رنگ خودروها در سه گروه اصلی قرار میگیرد که با نام رنگ روغنی، رنگ متالیک و رنگ صدفی از یکدیگر تفکیک میشوند که بر روی لایه ای به نام آستر پاشیده می شود. قبل از پوشش آستر، بر روی بدنه فلزی دو لایه پوشش داده می شود. لایه اول پوشش فسفاته است که اصلی ترین لایه محافظ در برابر زنگ زدگی بدنه خودرو می باشد که حالتی شبیه آب رودخانه دارد و فلز را تبدیل به گالوانیزه می کند. لایه بعدی قبل از آستر، لایه ED می باشد و اولین لایه رنگی روی بدنه است که نقش واسطه برای افزایش چسبندگی بین فلز و لایه های بعدی را دارد.

این رنگ ها چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟

رنگ های روغنی یا ساده (Gloss, Solid)

رنگهای اتومبیل ها در ابتدا همگی به صورت رنگ روغنی بودند که در بازار به نام رنگ 21 می شناسند. این تیپ رنگ آمیزی به دو صورت سه لایه و دو لایه وجود دارد. در رنگ آمیزی به صورت سه لایه، لایه اول آستر یا پرایمر است که با یک لایه رنگ شامل پیگمنت های پراکنده رنگ آمیزی شده و در انتها با یک لایه و روکش بی رنگ به نام کیلر (Clear Coat) پوشیده می گردد که این لایه کیلر باعث افزایش مقاومت و همچنین درخشندگی رنگ می گردد. در برخی موارد هم به جای استفاده از لایه کیلر، رنگ آکریلیک را با یک ماده سخت کننده ایزوسیانات ترکیب کرده و بصورت تک لایه، بدنه خودرو را رنگ آمیزی می کنند که این ترکیبات موجب افزایش سختی و چسبندگی رنگ روی بدنه می شود.

رنگ های متالیک (metallic)

این رنگ ها که در بازار به نام رنگ 54 می شناسند همانند رنگ های روغنی هستند با لایه ای از کیلر، با این تفاوت که در رنگ های متالیک مقدار مشخصی (حدود 2%) از پودر فلز (مانند آلومینیوم) به رنگ اضافه می شود. خودرو های رنگ آمیزی شده با رنگ متالیک درخشش بیشتری دارند و جلوه بهتری به خودرو می دهند، در نتیجه خط و خش های کوچک و ریز نیز باتوجه به برق فلز موجود در این رنگ ها از دور قابل تشخیص نیست. در صورت نبودن لایه کیلر، رنگ متالیک به هیچ عنوان دوام و براقیت نخواهد داشت و البته به دلیل وجود لایه کیلر و یا محافظ، رنگهای متالیک دوام بسیار بالاتری نسبت به رنگهای معمولی دارند چرا که هر آسیبی ابتدا به سطح کلیر که لایه ضخیمتری نسبت به لایه های دیگر است خواهد رسید و مستقیما به رنگ اصلی وارد نمیشود اما این نوع رنگ در طی مرور زمان بیشتر حالت ماتی به خود میگیرد زیرا خراشهای ریز و درشت آن به سادگی به چشم نمیایند اما باعث مات دیده شدن رنگ خواهند شد. این ماتی به دلیل بازتابش زاویه دار نور از سطح بدنه می باشد.

رنگ های صدفی (Pearlescent)

مانند رنگ های متالیک بوده و تفاوت آنها در استفاده از براده های سرامیک به جای فلز بوده که به آنها میکا (Mica) گفته می شود. در واقع این رنگ های شامل برش های بسیار کوچک از صفحات عنصر میکا است که بازتاب های نوری خاصی را ایجاد می نماید و بر اساس نور تابیده شده و جهت نگاه بیننده، طیف آن تغییر می کند.

رنگ های دیگری هم هستند که بصورت خاص و سفارشی هستند و بیشتر برای خودرو های تشریفاتی و تجملی استفاده می شود. این رنگ ها براقیت و درخشندگی بیشتری نسبت به سایر رنگ ها دارند.

برخی دیگر از رنگ ها که رنگ مات نامیده می شوند، در خودرو های خاص و گران قیمت بکار می روند. در این تیپ از رنگ ها سطح رنگ ساده و سالید را با پوششی از اپوکسی به همراه روکشی از PVC می پوشانند که از درخشش رنگ جلوگیری کرده و باعث ایجاد ظاهری مات در بدنه خودرو می گردد.

پولیش ماشین

در مرحله بعدی انواع آسیب های روی رنگ توضیح داده میشود:

این که شما بتوانید نوع آسیب وارده به رنگ خودرو را تشخیص دهید بسیار عالی است چراکه اولاً در هنگام تصادفات میتوانید با این تشخیص برآورد مقدار خسارت و آسیب وارده به خودرو را انجام دهید تا بتوانید بهتر تصمیم گیری نمایید و ثانیاً قبل از اقدام و هزینه کردن، تشخیص دهید که چه اقدامی در جهت رفع آسیب باید انجام دهید.

به طور کلی آسیب های رنگی بر اثر عدم دیده شدن رنگ اصلی و یا شکست نا منظم نور بر روی سطح نمایان میگردند.

1.جاماندگی رنگ روی رنگ: فرض کنید در خیابان خودروی شما با خودروی دیگر به آرامی برخورد میکند و پس از مشاهده متوجه میشوید که رنگ صدمه دیده اما بدنه آسیبی ندیده است و قر نشده است، وقتی دو خودرو با یکدیگر برخورد میکنند این برخورد در هر خودرو از نقطه خاصی میباشد و البته هریک دارای نوع خاصی از رنگ (از لحاظ  کیفیت) میباشند، قسمتهای مختلف خودروها به دلیل اشکال متفاوت آنها در برابر قسمتهای مختلف خودروی مقابل دارای درصد تمرکز تنشهای مختلف میباشند و این اختلافها میتواند برای هر خودرو در آن لحظه حالت غالب و مغلوب را ایجاد کند و در نتیجه رنگ یک خودرو بر روی رنگ خودروی مقابل باقی خواهد ماند. این بهترین شانس شما (در صورتی که رنگ روی خودروی شما قرار گرفته است) میباشد زیرا رنگ خودروی شما آسیب ندیده است و تنها مقداری رنگ دیگر روی آن باقیمانده که با کمی پولیش نرم و گاهی اوقات حتی با یک تکه دستمال مرطوب قابل تمیز کردن و رفع میباشد، مشابه این اتفاق میتواند بر اثر برخورد سپر خودروی مقابل به خودروی شما و باقیماندن قسمتی از پلاستیک آن به وقوع بپیوندد که در این صورت هم خطوطی سیاه رنگ روی رنگ خودروی شما باقی میماند که بازهم قابل رفع هستند.

2.سائیدگی رنگ: گاهی اوقات رنگ خودرو بر اثر سائیدگی به شکل نا مطلوبی در میاید که این اتفاق بر اثر کشیده شدن یک وسیله و یا لباس افراد به بدنه یا ساییده شدن ناخن یا انگشتر زیر دستگیره رخ ی دهد و به راحتی توسط پولیش قابل رفع میباشد، در واقع این نوع خراش، بسیار سطحی میباشد.

3.ماتی رنگ: خیلی مواقع سطح رنگ یک خودرو کاملا سالم دیده میشود (و واقعاً سالم میباشد) اما در ظاهر، رنگ خودرو مات (و به اصطلاح بی روح) میباشد در حالی که هیچ گونه خط و رنگ پریدگی و یا قر شدگی روی خودرو وجود ندارد. این اتفاق بر اثر برخورد و مجاورت سنگ ریزه ها و گرد وغبار معلق در هوا در سرعتهای بالا میافتد و باعث ایجاد خطوط بسیار ریز و میکرونی روی سطح رنگ میشود که با چشم به صورت عادی دیده نمیشوند ولی در نگاه کلی خودرو مات به نظر میرسد. دلیل این مسئله شکست نا منظم نور روی رنگ میباشد زیرا هر جسمی برای براق دیده شدن باید شکست کامل و منظم نور را داشته باشد که کامل ترین این شکست نور در آینه اتفاق میافتد. در این مورد نیز پولیش میتواند سطح را صاف و هموار کند تا شکست نور مانند یک آینه کامل شود و اینگونه خودرو براق و درخشنده دیده میشود و رنگ از حالت ماتی خارج میشود.

نوع دیگری از ماتی بر اثر چسبیدن شهد گیاهان، دانه های رنگی اطراف و... به وجود میاید که با خمیر کلی (Clay Bar) به خوبی قابل رفع میباشند.

4.خطوط سطحی: این گونه خطوط  فقط به صورت یک خراش سطحی و نازک روی رنگ دیده میشوند و بر اثر برخورد و کشیده شدن اشیا خارجی ایجاد میشوند که توسط یک پولیش نیمه زبر قابل ترمیم و رفع میباشند.

5.خطوط عمیق: این خطوط دارای عمق زیادی میباشند و به خوبی در مقابل چشم قرار میگیرند و به دلیل عمق بیشتر، نیاز به پولیش کاری بیشتری دارند  که گاه نیاز است ابتدا با پولیش زبر و سپس پولیش نرم آنها را ترمیم کنند.

6.خطوط خیلی عمیق:‌ این خطوط بدترین نوع خط میباشند که حتی عمق آنها ممکن است به سطح فلزی بدنه رسیده باشد (یعنی لایه های زیرین و آستر مورد آسیب قرار گرفته اند)، پولیش برای رفع این گونه خطوط ناتوان است و تنها میتواند کمی از عمق، طول و ضخامت این خطوط کم کرد، همچنین با استفاده از پولیش میتوان تیزی لبه های این خطوط را از بین برد تا از وضوح این خطوط کاسته شود.

7. سوختگی: سوختگی رنگ در سالهای گذشته دو گروه بود که سوختگی ناشی از نور آفتاب و شعله بود اما در سالهای اخیر سوختگی نوع اول به دلیل بالا رفتن تکنولوژی و کیفیت رنگ بسیار کم شده است. در هر حال انواع سوختگی تقریبا به یک شکل دیده میشوند اما باطن مسئله میتواند کاملا متفاوت باشد، در صورتی که سوختگی سطحی باشد یا عمقی هر دو در ظاهر یک شکل دیده میشوند اما اگر سوختگی فقط در لایه اولیه قرار داشته باشد و به لایه زیرین نرسیده باشد قابل ترمیم میباشد اما در صورتی که به لایه های زیرین رسیده باشد کاری از دست پولیش ساخته نیست.

آفتاب سوختگی فرآیند اکسید شدن سطح کیلر یا رنگ (Oxidation Damage) می باشد. مولکول های اکسیژن همه جا وجود دارند و همجواری اکسیژن با سایر مولکول ها باعث می شود مولکول های سطح به مرور الکترون از دست بدهند و سطح اکسید شود. گرما زیاد آفتاب، رطوبت بالا و نا مرغوب بودن جنس کیلر باعث تشدید این اکسیداسیون می شود. در صورتی که تمام ضخامت رنگ اکسید نشده باشد، برای ترمیم سطح اکسید شده ابتدا با استفاده از کلی بار آلودگی های روی سطح اکسید شده را حذف کرده و سپس با استفاده از پولیش زبر و نرم سطح را پرداخت نموده.

8. تاثیرات شیمیایی: مواردی همچون "باران اسیدی" یا شستشوی خودرو توسط "آب سخت" میتواند دانه های ریزی را روی رنگ و حتی شیشه های خودرو ایجاد کند که بر اثر خوردگی سطح به وجود میایند و این دانه ها توسط پولیش قابل رفع میباشند. لک ناشی از باران های اسیدی در شهرهای صنعتی و مناطقی که هوا آلوده تر باشد، بیشتر اتفاق می افتد. در مناطق گرمسیر و مناطقی که آب املاح بیشتری دارد، خودرو بایستی پس از شسته شدن به سرعت خشک گردد در غیر این صورت آب روی خودرو در اثر گرما به سرعت خشک شده و املاح روی سطح بدنه باقی می ماند که این املاح باعث آسیب به رنگ بدنه می گردد. رد باران های اسیدی یا رد ناشی از مواد شیشه شوی مخزن را می توان با استفاده از پاک کننده مواد اسیدی (Acid Rain and Water Stain Remover) از بین برد.

فضولات پرندگان نیز به دلیل دارا بودن اسید، درصورتی که از روی بدنه خودرو پاک نشود می تواند باعث آسیب رساندن و حتی از بین بردن رنگ خودرو گردند.

مرحله سوم دانستن روش کار پولیش میباشد:

پولیش یک نوع ساینده است و دقیقا مانند یک سنباده عمل میکند اما با دانه های بسیار ریزتر از سنباده  میتواند عمل پرداخت را بسیار ظریف انجام دهد و این عمل بر اثر مالش مواد پولیشی و غلتش و استحکاک دانه‌ های موجود در آن انجام میشود، این اتفاق در همه انواع پولیشهای واقعی موجود در دنیا با نسبت های کم و زیاد میافتد. وقتی شما قصد براق کردن و یا ترمیم رنگ اتومبیل خود را توسط پولیش دارید، در واقع یک لایه از سطح رنگ را از بین میبرید و در حالتی که شما از یک پولیش فلز برای براق کردن یک قطعه فلزی استفاده میکنید بازهم یک لایه از آن فلز را حذف خواهید کرد و نتیجه این عمل نمایان شدن یک سطح کاملا تمیز و سالم جدید میباشد که در زیر لایه رویی بوده است و مسلما با این کار ضخامت و لایه رویی کمتر خواهد شد هرچند که ضخامت لایه حذف شده آنقدر جزئی میباشد که تاثیر بسزایی در کیفیت کلی رنگ ایجاد نمیکند.

تقسيم بندي اصلي پوليش ها بر اساس قدرت سايندگي آنها انجام ميگيرد و هرچقدر اين قدرت بالاتر باشد، پوليش زبرتر و خشن‌تر بوده و بلعکس، اگر پوليشي بدون هيچ گونه مواد ساينده به شما معرفي گردد بايد نام آن را واکس بگذاريد چراکه نام پوليش به منظور عمل سايندگي آن ماده قرار داده شده است.

 در هر حال در مورد انواع پولیشها قبل از استفاده باید از مشخصات فنی آنها با خبر باشید زیرا یک پولیش زبر نیز میتواند مانند یک سنباده زبرتر عمل کرده و حتی میتواند در صورت اشتباه شما، کل رنگ سطح را از بین ببرد. همانطور که زبری و نرمی سنباده را از روی عدد نوشته شده در پشت ورق سنباده می توان متوجه شد در پولیش هم این عدد وجود دارد و هرچه این عدد بزرگتر باشد پولیش نرمتر خواهد بود. این عدد گویای تعداد ذرات ساینده در واحد سطح می باشد و هرچه این عدد بزرگتر باشد بدین مفهوم است که تعداد ذرات بیشتر بوده و درنتیجه این ذرات ریزتر هستند. این عدد در پولیش های متداول، بطور معمول از حدود 1000 تا 4000 می باشد. موضوع مهم دیگر در انتخاب پولیش، بهتر است از پولیش هایی استفاده شود که حاوی کمترین میزان مواد چرب مانند پارافین یا سیلیکون باشد زیرا این مواد چرب روی خط و خش و آسیب ها را پوشانده و آسیب ها زیر مواد چرب پنهان شده که با شستن و به مرور مواد چرب از بین رفته و آسیب ها نمایان می گردند. درصورتی که اگر از پولیشهای سیلیکون فیری و فاقد مواد چرب استفاد شود، آسیب به طور کامل حذف و برطرف میگردد.

به طورکلي و عمومي پوليش ها معمولا در دو نوع زبر و نرم عرضه ميگردند و این دسته بندی از پولیش هایی با لایه برداری زیاد ( کامپوندها) شروع شده و به سمت واکس هایی که یاعث ایجاد لایه روی سطح می شوند (سیلانتها) حرکت می کند. در رابطه با شناخت پولیش و واکس ها دو آیتم کات و واکس (گلاس) وجود دارد که هرچه فاکتور کات بیشتر باشد پولیش لایه برداری بیشتر دارد و هر چه فاکتور واکس بالاتر باشد نشان دهنده ایجاد لایه و محافظت بیشتر می باشد.

(برای کسب اطلاعات بیشتر از ترتیب مراحل پولیش های موجود در کارواکس می توانید اینجا کلیک کنید)

پس قبل از انتخاب پوليش مناسب، هدف خود را مشخص کنيد. آيا هدف شما فقط رفع يک خراش عميق بر روي بدنه است؟ يا خراش هاي خفيف اطراف بدنه را ميخواهيد رفع کنيد؟ شايد فقط قصد داريد يک پوليشکاري بر روي خودروي خود انجام دهيد تا صرفا جلوه و درخشندگي آن را بيشتر نماييد...

پوليش زبر: اين پوليش داراي خاصيت سايندگي فوق العاده بالا ميباشد به طوري که قدرت سايندگي آن با نرم‌ترين سنباده  1200 مقايسه ميشود (پس پولیش زبر را به شوخی نگیرید). با استفاده از اين پوليش خراش هاي عميق به راحتي از بين ميروند (خراش هايي که هنوز به سطح زير رنگ نرسيده باشند) و البته سطح پوليش شده به دليل زبري بالاي پوليش کاملا مات خواهد شد و نياز است پس از استفاده از اين پوليش، سطح رنگ با يک پوليش نرم تر پرداخت شود. پس توجه داشته باشيد که پوليش زبر به تنهايي قابل استفاده نميباشد و مکمل آن پوليش نرم ميباشد. مصرف مکرر و بيش از حد پوليش زبر (خشن) اتومبیل ميتواند باعث ناپايدار کردن و نهایتا از بین بردن رنگ اتومبيل شود.

پوليش نرم: اين پوليش نيز داراي خاصيت سايندگي بسيار ظريفي ميباشد به طوري که سطح را کاملا براق و صاف نموده و کليه خطوط و خراش هاي سطحي را از بين مي‌برد، از اين پوليش ميتوان به صورت موضعي و در قسمتي از بدنه خودرو استفاده نمود و يا به صورت کلي و تمام سطح بدنه خودرو را پوليش نمود. همچنين از اين پوليش گاهي جهت تميز کردن لکه هاي محيطي مانند قير، شيره درختان و... که به راحتي از روي بدنه خودرو پاک نميشوند استفاده ميشود.

پوليش واکس: پوليش واکس در حقيقت يک نوع پوليش مخلوط با واکس ميباشد که ميتواند براقي بيشتري را بر روي بدنه خودرو ایجاد کند و خصوصيات پوليش نرم را نيز دارا ميباشد.

واکس: هرچند که واکس در گروه پوليش ها قرار ندارد و جايي در اين مقاله ندارد، اما در مواردي قابل استفاده ميباشد که سطح رنگ خودرو صاف و بدون موج باشد و نيازي به پوليش نداشته باشد، در اين صورت واکس با قرار دادن لايه اي از چربي مخصوص براقي را بيشتر مينمايد اما توجه داشته باشيد که يک واکس خالص به هيچ عنوان خاصيت خش برداري و پرداخت کاري را ندارد و تنها براقی ایجاد شده آن به واسطه به جا ماندن چربی های مخصوص میباشد که البته موقت و مقطعی میباشد.

برای ملاحظه انواع پولیش های موجود در سایت کارواکس و کسب اطلاعات بیشتر از محصولات اینجا کلیک کنید .

خط و خش خودرو

   

براي انتخاب پوليش لازم است که ابتدا انگیزه و دليل استفاده از پوليش را بدانيد:

موارد بسیار مهم در پوليش کاري، انتخاب پوليش مناسب ميباشد به طوري که انتخاب نادرست پوليش ميتواند گاه نتايج معکوس و زيانباري به وجود آورد که ترميم آن بسيار دشوار خواهد شد.

حال میخواهیم عمل یک پولیش را در طی ترمیم یک خراش ایجاد شده روی رنگ بررسی کنیم تا ببینیم چگونه این اتفاق خواهد افتاد.

وقتی میخواهید یک خراش را ترمیم کنید ابتدا با ناخن دست خود آن را لمس کنید، اگر خط به خوبی با ناخن قابل لمس است و میتوانید عمق آن را تشخیص دهید، این خط، یک خط عمیق است اما اگر قابل لمس نیست و یا کم لمس میشود این خط سطحی میباشد. این حالت بیانگر این مطلب است که خط روی کیلر ایجاد شده و به عمق رنگ یا آستر نفوذ نکرده است. در شرایطی که کیلر کاملاً سالم باشد می توان خطوطی را که حتی در عمق حدود 40 میکرون ایجاد شده را هم از بین برد.  برای خطوط عمیق باید تشخیص دهید که عمق آن چقدر میباشد و این کار به صورت اصولی با دستگاه های ضخامت سنج مخصوص انجام میشود اما به صورت تجربی با شدت لمس باید تشخیص داده شود. در صورتی که روی بدنه خودرویی خطوط عمیق وجود داشته باشد و سطح رنگ پیشتر پولیش یا سنباده خورده و ضخامت رنگ کم شده باشد، هرگز نباید روی این خودرو پولیشکاری سخت انجام شود، در غیر این صورت به سطح بنده آسیب بسیار جدی وارد خواهد شد. در هر حال برای پولیش کردن نباید بیشتر از 50٪ لایه خارجی را با پولیش از بین ببرید زیرا در این صورت حتی اگر خراش موجود از بین برود اما در عوض رنگ خودروی شما بسیار آسیب پذیر خواهد شد و دقت داشته باشید که اگر بیشتر از 75٪ لایه خارجی را حذف کنید، در این لحظه رنگ خودروی شما دیگر صدمه دیده است و تغییر رنگ در آن دیده خواهد شد پس هیچ گاه به فکر برداشتن بیش از 50٪ ضخامت رنگ نباشید.

پایین ترین لایه که همان سطح فلزی بدنه خودرو میباشد به عنوان لایه پایه یا بیس خوانده میشود، لایه اول (لایه بعد از بدنه) یک لایه پرایمر یا آستر میباشد که واسطه میان رنگ اصلی و بدنه میباشد که چند کاربرد از جمله چسبیدن خوب رنگ به بدنه، خشک شدن سریعتر، عدم شره قبل از خشک شدن، پر کردن نواقص و ایرادهای سطح فلز مانند پرسکاری و خمکاری، مقاومت در برابر رطوبت و اشعه UV، سفید شدن زمینه رنگ اصلی جهت پوشش مناسب تر و... دارد، این لایه سفید میباشد و حدود50 میکرون ضخامت دارد. لایه دوم لایه رنگ اصلی میباشد که بر روی لایه آستر قرار میگیرد و شامل رنگدانه های رنگ اصلی میباشد و بین 20 تا 30 میکرون ضخامت دارد. در رنگ های متالیک لایه سومی نیز وجود دارد با نام کیلر که یک لایه ضخیم و شفاف میباشد و در آخرین مرحله و روی رنگ اصلی قرار میگیرد و وظیفه محافظت از رنگ اصلی را دارد به اضافه این که ایجاد شفافیت و درخشندگی بیشتری میکند. (در رنگهای متالیک علت دوام و استحکام بیشتر این نوع رنگ ها وجود لایه شفاف کیلر میباشد که باعث ضخیمتر شدن رنگ نیز میشود) لایه کیلر بین  40 تا50 میکرون ضخامت دارد. ضخامت این لایه ها در خودرو های مختلف، متفاوت می باشد و این ضخامت ها برای این بیان شد که خواننده نسبت بین لایه های مختلف رنگ را متوجه شود.

زمانی که یک خراش روی بدنه خودرو ایجاد میشود، این خراش میتواند به نسبت عمق خود به هر یک از لایه ها آسیب بزند و متاسفانه در صورتی که از لایه خارجی و کیلر (سطحی ترین لایه) بگذرد قابل ترمیم نخواهد بود (اکثر خراش ها بر روی لایه سطحی قرار دارند).

برای ترمیم این خراش ها لازم است لایه خارجی آنقدر پرداخت شود تا ضخامت آن از عمق خراشها کمتر شود و در این صورت خراش حذف میشود.

توجه داشته باشید که کل فرایند و عملی که یک پولیش انجام میدهد به همین سادگی میباشد و به زبان ساده تر میتوان گفت پولیش همانند یک سنباده عمل میکند و این سایندگی باعث حذف شدن سطح کهنه خارجی شده و سطح جدیدی را نمایان میکند که نو و درخشنده خواهد بود. برای پولیش هیچ فرقی ندارد که تنها یک خراش عمیق را ترمیم کند و یا فقط به قصد درخشان کردن و براق کردن خودرو استفاده شود و همچنین تفاوتی ندارد که خودرو نو و یا کهنه باشد اما روش استفاده از پولیش میتواند کاملا نتیجه را معکوس کرده و حتی به رنگ خودروی شما آسیب برساند، پس در صورتی که قصد استفاده از پولیش را در منزل دارید و تجربه این کار را ندارید، با مطالعه دقیق و مجدد این مقاله و با دقت فراوان اقدام به این کار نمایید تا خودروی خود را زیبا و درخشنده نمایید.

در هنگام استفاده از سنباده دانستن چند نکته ضروری است. شما باید منطقه ای که خط در آن قرار دارد به فاصله 10 سانتی متر اطراف خط را با استفاده از چسب بپوشانید تا محدوده سنباده کاری مشخص گردد. سنباده، سایندگی به مراتب بیشتر از پولیش دارد پس مراقب باشید که بیش از حد ضخامت رنگ حذف نگردد. سطح بدنه در حین کار با سنباده همیشه باید مرطوب و لغزنده باشد برای این کار می توانید ترکیب آب و صابون را بر روی سطح اسپری کنید. همواره بین سطح دست و سنباده واسطه ای از جنس فوم یا اسفنج قرار دهید تا فشار بصورت یکنواخت روی تمام قسمت های سنباده اعمال شود. بهتر است از سنباده پوستاب که از نظر زبری 3000P: می باشد و یا حتی سنباده نرم تر و یا کارشده، برای از بین بردن خطوط روی بدنه استفاده گردد. بهتر است سنباده را با زاویه 90 درجه نسبت به خط بر روی بدنه کشیده شود، این حرکت، سریعترین حالت برای رسیدن به عمق خط و ناپدید شدن خط می باشد.  پس از فرآیند سنباده کشیدن و از بین بردن خطوط عمیق مورد نظر از روی بدنه، سطح بدنه به دلیل ایجاد هولوگرام و خش های سطحی، مات و کدر خواهد شد. پس از اتمام کار کشیدن سنباده، این هولوگرام ها را با استفاده از پولیش آنتی هولوگرام و نیمه زبر از بین برده و سطح براق می گردد.

  

پولیشکاری حرفه ای

توضیح کامل تمام مراحل ترمیم خراش و خطوط توسط پولیش:

پولیش کردن خودرو به دو روش دستی و با استفاده از دستگاه پولیشر انجام می پذیرد. از نظر نوع چرخش و دوران، سه تیپ دستگاه پولیشر وجود دارد:

  • دستگاه پولیشر روتاری (Rotary): نحوه گردش پایه پد این دستگاه حول نقطه مرکز است و همانند دستگاه فرز عمل می کند با این تفاوت که در دستگاه پولیشر دیمر وجود دارد که می توان سرعت دستگاه را تغییر داد (معمولاً سرعت در دستگاه پولیشر از 1000 دور در دقیقه تا حدود 5000 یا 6000 دور در دقیقه قابل تغییر می باشد). در این تیپ دستگاه ها به دلیل تمرکز چرخش در یک ناحیه، سطح زیر دستگاه به سریع گرم شده و سرعت لایه برداری بالا می باشد و در صورت نگه داشتن بیش از حد دستگاه در یک نقطه، سطح رنگ به شدت آسیب خواهد دید.
  • دستگاه پولیشر اوربیتال (Orbital): در این دستگاه پولیشر حرکت پایه پد به شکل اوربیتالی و بصورت لرزشی می باشد. لایه برداری در این دستگا ها بسیار کم می باشد.
  • دستگاه پولیشر DA (Dual Action): این دستگاه ها جدیدترین نسل دستگاه های پولیشر می باشند که ترکیبی از دو حرکت چرخشی و اوربیتالی را ایجاد میکنند.

 

قبل از اقدام به پولیش کاری حتما توجه داشته باشید که سطوح مورد نظر گلی و کثیف نباشند و بهتر است قبل از پولیش کاری یک بار به صورت خیلی سطحی بدنه خودرو را بشوئید تا سطح هیچ گونه کثیفی نداشته باشد (دانه های گل روی بدنه در هنگام پولیش کردن خود باعث ایجاد خطوط و خراشهای جدید خواهند شد). بعد از شستشو، خودرو را در محلی قرار دهید تا کاملا خشک شود و هیچ رطوبتی در هنگام پولیش کردن وجود نداشته باشد. در هنگام پولیش کاری نباید سطح بدنه خودرو داغ باشد، یک دمای معمولی و به دور از نور مستقیم خورشید بهترین حالت میباشد (داغ بودن بدنه خودرو و سرد بودن بیش از حد باعث ماسیده شدن پولیش روی بدنه خواهد شد و کار را دشوار خواهد کرد).

برای ملاحظه انواع شامپو و شوینده بدنه اتومبیل موجود در کارواکس اینجا کلیک کنید .

برای ترمیم خط افتادگی بصورت موضعی، ابتدا قسمت مخدوش را با محلول آب و مواد شوینده شسته و گرد و غبار و آلودگی ها  تمیز می شوند. سپس ذرات چسبیده به سطح (مانند شیره درختان، گرد رنگ، رسوبات و ...) که با شستن، از سطح جدا نمی شوند، با استفاده از کلی بار و مواد لوبریکن از روی سطح رنگ بدنه کنده و جدا می گردند. برای ترمیم خط افتادگی شما نمیتوانی خط را پاک کنید بلکه باید رنگ اطراف ناحیه آسیب دیده را بسایید تا با عمق خط همسطح شود.همانطور که حدس میزنید، هدف این است که رنگ اطراف را بدون آسیب رساندن یا وارد شدن به لایه بعدی رنگ همسطح عمق خراش کنیم.

اگر سطح کار بزرگ است به دستگاه پولیش نیاز دارید، در غیر این صورت برای مناطق کوچکتر می توان با استفاده از پولیش، پد پولیش یا پنبه نرم و دستمال مایکروفایبر خطوط را از بین برد.  

 

انگيزه پوليش کردن يک خودرو چند دليل ميتواند داشته باشد که در زير توضيح داده شده است.

  1. شما یک خودروي نو از کارخانه تحویل گرفته اید و قصد پرداخت کردن آن را برای بار اول دارید. خودروها وقتی در کارخانه تولید میگردند معمولا پولیش نمیشوند مگر در موارد ترميم بخش هاي آسيب ديده از رنگ در حین تولید (لکه گیری رنگ)، با این حال برخی از کمپانی ها خودرو را به صورت سطحی پولیش خواهند کرد اما این عمل تنها به دلیل حذف گرد و غبارهای جزئی میباشد که در حدفاصل اطاق رنگ و کوره به دلیل خیس و چسبناک بودن بدنه روی سطح آن میچسبد و باعث تار شدن رنگ میشود. یک خودرو وقتی از کمپانی خارج میشود دارای رنگی با موجهای یکنواخت خواهد بود که این اتفاق در رنگ های متالیک بیشتر دیده میشود و برای این کار نیاز است یک بار خودرو کاملا پولیش شود تا جلوه واقعی خود را پیدا کند.
  2. خودروی شما هیچ آسیب رنگی ندارد و تنها بعد از مدتها قصد دارید با پولیش کردن به آن درخشندگی بیشتری دهید تا ماتی که به مرور زمان بر رنگ خودرو ایجاد شده است از بین رود. این ماتی بر اثر شرایط مختلف آب و هوایی و دانه های ریز گرد و غبار معلق در هوا و برخورد آنها با خودرو در هنگام حرکت ایجاد میشود و به سادگی با پولیش از بین خواهد رفت.
  3. بدنه خودروی شما بر اثر یک تصادف جزئی کمی خراشیدگی و سائیدگی پیدا کرده است و قصد از بین بردن خطوط ایجاد شده را دارید. (جهت شناسايي انواع خراش‌ها اينجا کليک نماييد)
  4. بدنه خودروی شما بر اثر یک تصادف معمولی قر  شده و رنگ آن از بین رفته و پس از صافکاری و نقاشی مجدد قسمت آسیب دیده, نیاز است که رنگ آن توسط پولیش براق شود.

 

همه این موارد توسط پولیش قابل رفع میباشند اما طرز استفاده از پولیش مهمترين بخش کار میباشد.

قبل از شروع و هر اقدامي بايد توجه داشته باشيد که پوليش مناسب را انتخاب نماييد چراکه در صورت انتخاب ناصحيح ممکن است عوارض و نتايج نا مطلوبي ايجاد شود. انتخاب پولیش مناسب نیازمند تجربه، تخصص و شناخت انواع پولیش ها می باشد.

 

برای پولیشکاری با دست، می توان از پد مخصوص پولیش یا پنبه نرم و همچنین جهت تمیز نمودن سطح پولیش خورده می توان از پارچه مایکروفایبر نرم استفاده نمود.

(برای کسب اطلاعات بیشتر از انواع پد و دستمال های ماکروفایبر موجود در کارواکس اینجا کلیک کنید)

ابتدا مقداری از مواد پولیش را روی بدنه قرار دهید و پنبه یا پد را بر روی بدنه و پولیش قرار دهید و شروع به مالش سطح نماييد. حرکت را با کمي فشار دست و با سرعت يکنواخت و پيوسته انجام دهيد، ميتوانيد حرکت را به صورت دايره‌اي و يا خطي (رفت و برگشتي) انجام دهيد اما دقت داشته باشيد که هر نوع حرکتي که انجام ميدهيد تا انتهاي کار ثابت باشد. در نوع حرکت خطي ميتوانيد جهت رفت و برگشت را به صورت مرحله اي 90درجه بچرخانيد (بهترين و پربازده ترين نوع حرکت، حرکت عمود بر خراش ها ميباشد و با تغيير دادن جهت حرکت کليه خراشهاي روي بدنه را ميتوانيد حذف نماييد). در حرکت نوع چرخشي نيز ميتوانيد جهت چرخش را در زمان هاي مختلف معکوس نماييد.

این کار را بسته به مقداری که لازم است انجام دهید، اگر قصد شما تنها ترمیم یک خراش میباشد، حرکت را در همان محدوده فقط انجام دهید تا زمانی که به نتیجه مطلوب برسید و اگر قصد شما پولیش کردن کامل بدنه می باشد، این حرکت را از یک طرف شروع کرده و مرتبا به نواحی دیگر حرکت نمایید. در صورتی که احساس خستگی کردید میتوانید چرخش دایره ای يا حرکت دست را معکوس نموده و پس از مدتی مجددا جهت را معکوس نمایید. عمل مالش توسط پارچه را تا زمانی انجام دهید که مواد پولیش بر روی بدنه محو شود و اگر دوباره لازم میباشد مقداری پولیش بر روی بدنه قرار داده و مجددا همین اعمال را تکرار نمایید.

در صورتي که يک خراش بيش از حد عميق مي‌باشد و پوليش نرم قادر به حذف آن نميباشد، ميتوانيد از پوليش زبر استفاده نماييد، به اين صورت که به مقدار کمي پوليش زبر را تنها در قسمت خراش مورد نظر قرار داده و سپس اقدام به پرداخت آن نماييد تا خط مورد نظر کوچک يا محو شود، در اين حالت محدوده پوليش شده با پوليش زبر احتمالا مات شده است و لازم است مجددا توسط پوليش نرم یا آنتی هولوگرام محدوده را براق نماييد.

پس از اینکه سطوح را کاملا پولیش کردید و کار به اتمام رسید میبایست توسط یه تکه حوله نرم و تمیز آثار چربی های احتمالی به جا مانده پولیش را از بین ببرید و کافیست که توسط حوله تمیز سطح را تمیز نمایید، همچنین میتوانید به جای اینکار خودرو را یک بار بشویید. برخی از افراد برای استفاده از این حوله و مرحله نهایی ترجیح میدهند که حوله را با آب گرم کمی مرطوب نمایند و برخی نیز برعکس مایل هستند که از یک دستمال کاملا خشک استفاده نمایند و انتخاب این مورد به سلیقه شما بستگی دارد.

پولیشکاری با دستگاه پولیشر به دلیل حرکت پد پولیش با دور بالا و افزایش احتمال آسیب رسیدن به سطح رنگ،  نیازمند دانش و شناخت بیشتر نسبت به انواع آسیب ها، همچنین متد و ابزار های برطرف کردن آسیب ها مانند انواع پولیش و پد مناسب هر پولیش و میزان لایه بردارری و کاربرد هر پولیش و پد، نحوه استفاده از ضخامت سنج، تجربه نسبت به رنگ های مختلف و... می باشد.